بدانيد كسى كه يك روز از رجب را بخاطر ايمان و پاداش خداوند روزه بگيرد ، مستوجب رضايت بزرگ خداوند گرديده و روزهء او در آن روز خشم خداوند را خاموش مىگرداند و درى از درهاى جهنم بر او بسته خواهد شد و اگر زمين پر از طلا شود و آن را در راه خدا خرج كند ، برتر از روزهء او نخواهد بود و پاداش او با هيچ چيزى از دنيا غير از حسنات ، كامل نمىشود و هنگامى كه شب فرا رسد ، ده دعاى مستجاب خواهد داشت . اگر براى موردى در دنيا دعا كند ، خداوند آن را به او عنايت خواهد فرمود و الّا بالاترين خيرى را كه دوستان ، محبوبان و برگزيدگان او در دعاى خود خواسته‌اند ، براى او ذخيره مىفرمايد . و كسى كه دو روز از رجب را روزه بگيرد ، هيچ كسى از اهل آسمان و زمين نمىتواند كرامتى را كه نزد خداوند دارد ، توصيف كند و پاداشى مانند پاداش ده تن از راستگويان كه در مدت عمر خود - گرچه بسيار طولانى باشد - دروغى نگفته‌اند ، خواهد داشت و در روز قيامت همانند و به مقدار آنان شفاعت نموده و با آنان و در ميانشان محشور مىشود تا وارد بهشت گردد و از دوستان آنان باشد . و كسى كه سه روز از رجب را روزه بگيرد ، خداوند بين او و جهنم خندق يا مانعى به طول رفتن هفتاد سال قرار مىدهد و خداى عز و جل هنگام افطار او مىفرمايد : همانا و محققا حق تو بر من واجب شد و محبت و ولايت من براى تو لازم شد . اى فرشتگانم شما را گواه مىگيرم كه همانا و محققا و قطعا همهء گناهان او را از اول تا آخرين آنها ، آمرزيدم . و كسى كه چهار روز از رجب را روزه بگيرد ، از تمام بلاها ايمن مىشود ؛ از ديوانگى ، جذام ، پيسى ، فتنه دجال و عذاب قبر در امان خواهد بود و مانند پاداشهاى عاقلان توبه‌كار و بازگشت‌كننده به خدا براى او مىنويسند و نامه عملش را در ميان دسته اول عبادت‌كنندگان به دست راستش مىدهند . و كسى كه پنج روز از رجب را روزه بگيرد ، به عهدهء خداوند است كه در روز قيامت او را راضى كند و روز قيامت در حالى برانگيخته مىشود كه صورتش مانند ماه شب چهارده است ؛ به عدد انبوهى از شن براى او حسنات مىنويسند و بدون حساب وارد بهشت مىشود و به او مىگويند : هر چه آرزو دارى از خدا بخواه . و كسى كه شش روز از رجب را روزه بگيرد ، در حالى كه از قبر خود خارج مىشود كه سيماى او نور درخشنده‌اى دارد كه از خورشيد سفيدتر است . و غير از اين نور ، در روز قيامت نورى به او مىدهند كه اهل محشر از آن بهره مىگيرند . و نيز در روز قيامت در دستهء